Bogdan

Bogdan. Pierwsze skojarzenie jakie mi się nasuwa to hydraulik, pan  złota rączka. 

Coś jak Pan Czesiu.

Ale Bogdan jest zupełnie z innej bajki. Bogdan jest  wrażliwy jak bohater epoki romantyzmu.

Delikatny i wrażliwy.

Jeśli Bogdan byłby człowiekiem z pewnością  poetą, filozofem. Ale myślę, że prędzej stałby się  hybrydą leniwca i kozicy górskiej – taki leniwy uparciuszek.

Bogdan to kot wystawowy. W zeszłym roku wygrał pierwsze miejsce w konkursie na kota kameleona. Konkurencja przedstawia się mianowicie,  właściciel kota próbuje go zepchnąć z powierzchni, powiedzmy z kanapy, a ten automatycznie stapia się z podłożem. A w rankingu na największego przytulasa zajął pierwsze miejsce nie bez powodu. Przytuli się do każdego kto choćby przypadkiem go smyrnie, co kończy się czasami wypadkiem komunikacyjnym w domu, bo Bogdan rzuca się pod nogi.

W związku z tym, że w każdym stadzie rządzą prawa natury i u nas nie jest inaczej. Z powodu swojej delikatności Bogdan w hierarchii jest dość nisko. I nasz koci Pan domu niekiedy próbuje zrobić z Bogdanka mężczyznę, co kończy się dramatyczną próbą teleportacji Bogdana na strych – wyjąc jednocześnie do sufitu jak wilk do księżyca. Dla tych którzy kotów nie mają zaznaczę, że zwykle jest to środek nocy.

Baba Jaga na deskorolce

Codziennie koło dziewiątej wieczorem, w domu zapada cisza doskonała. Włączam rmf classic, zaparzam zieloną herbatę. Rozganiam złe myśli, rozkładam się wygodnie na sofie i otwieram książkę.

Aaaaah..... Mam poczucie, że to scena z filmu science-fiction, a nie mojego życia, bo prawdę mówiąc póki co scenariusz wygląda tak. 

Po kąpieli / myciu dzieci, kładziemy się w trójkę (Ja, Tristan,  Jaśmina)  w łóżku mojego syna (czasami idę na łatwiznę i kładę dzieci w moim). Wtedy zaczynam moją codzienną przygodę z literaturą. Całe szczęście, że mam z tego czytania niesamowitą frajdę. Gdyż czytam tych książek od kilku do kilkunastu każdego dnia. Raz jestem Babą Jagą na deskorolce, raz jestem Hipopotamem ratującym Mamutka, a raz Martą szukającą Ufoludka ;)

Dziecięca literatura jest niesamowicie bogata i mogę uznać, że jestem z nią na bieżąco, gdyż w księgarni w której się zaopatruję mam doskonałą doradczynię. Pozdrawiam Panią Wiolę. Moja radocha w dużej mierze może wynikać z tego, że jako dziecko miałam jej deficyt.  Dlatego teraz swoim dzieciom dostarczam jej aż nadto, bawiąc się w zmienianie intonacji głosu, robiąc miny i chichocząc niekiedy. Książki są z nami wszędzie i są receptą na wszystko (oczywiście to moje zdanie, a syna o opinię proszę nie pytać ;).

Jaśmina niedawno otrzymała ode mnie pierwszą książeczkę kontrastową, która za pierwszym razem zrobiła furorę.  Ale szybko numer 1 stał się  Bigos z Mamutka i Baba Jaga na deskorolce. I tego fenomenu u czteromiesięcznego niemowlaka pojąć nie mogę ;)

Poza książkami dla dzieci czytam jeszcze:

1.       Blog osobisty Tekstualnej i Tatowego,

2.       Blog Love2Work,

3.       Gazetki z Lidla,

4.       Plakaty w korytarzu przychodni,

5.       Plakaty na ulicy,

6.       Ulotki które czasem ktoś wrzuci mi w rękę,

7.       Racjonalistę.pl,

8.       Etykiety na produktach,

9.       Smsy.

A jak to jest u was? 

*Baba Jaga na deskorolce - źródło empik.com

Jaśmina

Mówią na nią piękna dziewczyna.

Ale prawdę mówiąc to dziewczyną jeszcze nie jest, co najwyżej dziewczynką.

Lubi sobie pospać. W nocy nie ma funu żeby budzić rodziców.

Natomiast dnia marnować nie lubi i każda próba położenia jej na drzemkę kończy się buntem.

Jaśmina ma starszego brata który usilnie próbuje ją zjeść twierdząc 

- ooooo jest taka słodziutkaaaaa.

 Rodzice nie polemizują, ale nie wyrażają zgody na konsumpcję, tłumacząc 

- nie po to matka 9 miesięcy się z brzuniem "męczyła"...

Istnieją poważne przesłanki by uznać, że Jaśmina to uparta sztuka która nie da sobie w kaszę dmuchać.

 

Kulturalne dziecko

Kulturalne dziecko.  Nie mam na myśli tutaj dziecka które zna trzy magiczne słowa, ale małą istotę której nie są obce wyjścia do galerii i muzeów, które zabierane jest na koncerty a muzyka klasyczna nie jest mu straszna.

Zapewne wczesny kontakt dzieci z kulturą wpływa na nie pozytywnie. Poszerza horyzonty, rozwija wyobraźnię i pozwala dziecku poznać otaczający świat w bardziej namacalny sposób. Tristana od najmłodszych lat zabierałam na wernisaże, koncerty, przedstawienia teatralne. Oczywiście nie każda forma Tristanowi przypadała do gustu,  w związku czym zdarzało się, że musiałam pakować się i wracać do domu. 

Nie każdy rodzic lubi obcować  z kulturą więc nie koniecznie będzie widział potrzebę dywersyfikowania przyjemności dla dzieci, komputer i telewizor musi wystarczyć. Nie każdy rodzic znajduje czas. Nie każdy rodzic wie, że takie imprezy  mają miejsce. Nie każdy rodzic ma odwagę zabrać dziecko w teren. 

A warto!

W Gdańsku niebawem rozpoczyna się Festiwal Mozartowski , który pozwoli zmierzyć się z Mozartem . Co roku impreza przyciąga tłumy. Nie bez powodu. Zapraszam zainteresowanych jak i sceptycznych rodziców aby spróbowali ugryźć trochę kultury razem z dzieciakami w czwartek 21-ego sierpnia o 16:30 na polanie obok wozowni w Parku Oliwskim.

Widzimy się niebawem.